Altan Somay

Anlaşılan o ki microblogging (twitter, friendfeed, facebook iletileri v.b.) kullanan bütün blog yazarlarının bloglarında bir kısırlık söz konusu.. Bunun bence iki yorumu olabilir..

Birincisi, microblogging faaliyeti yazarların anlık gazlarını gayet iyi aldığından bloglarının gelişi güzel yazılmış yazılardan kurtulmalarına sebep oluyor.. Daha adam gibi yazıların mekânı oluyor bloglar.. Bu iyimser yaklaşım..

İkincisi, microblogging özensiz ve çabuk üretim olduğundan yazarlarda tembelliğe sebep oluyor.. Dolayısıyla yazılası durumlar da çabuk geçiştiriliyor ve bloglar boş durmaması gerekirken boş duruyor.. Bu da kötümser olanı..

Sizce?..

Bir üçüncü yaklaşım olarak “Sana ne kardeşim elalemin büyüğünden, küçüğünden?.. Manyak mısın?.. Kendi işine baksana sen!..” gibi bir yorum da olası tabi..

Arkadaşlar;

Bugün itibariyle sevgili blogumun 1. senesini doldurmuş bulunuyoruz.. Bu yazı ile ilk sene için 50. yazıya imza atmış oluyorum, az olduğunu biliyorum fakat az ve öz yazan biri için fazla bile..

Elimden geldiğince burayı başka yerlere benzetmemeye, fazla “ağır” bir yer olmamasına çabaladım, şimdi bakınca bu hedefime oldukça yaklaştığımı görebiliyorum..

Başta tabi ki Serkan‘a ve daha çok yazmam için sürekli psikolojik baskı yapan LimpidD‘e, ardından okuyan ve yorum yapan bütün arkadaşlarıma çok teşekkür ediyorum..

Nice senelerde, nice iç dökümlerde beraber olabilmek dileğiyle..