Asker dönüşü yeni bir iş, yeni umutlar, hayata yeni bir bakış ve hatta yeni bir Hakkımda sayfası ile yepyeni bir Altan olarak döndüm. Uzun zamandır üzerinde çalıştığım iki nokta sendromunu da çözdüm. Artık ufkum net, cümlelerim kısa, noktalarım tek!
Umarım bu Altan’ı daha çok seversiniz. 
Hop ahâli!
Aslında askerden bundan yaklaşık 1 hafta önce döndüm. Bu yazıyı ise Erzincan’daki son gecemde yazmaya koyuldum. Neden bilmiyorum, olmadı. Bir türlü iki kelimeyi yan yana getirip de yayımlanabilir bir şey ortaya çıkartamadım. Demek ki dedim, henüz vakti gelmemiş. Dün yine dürtülünce aynı konuda, bari dedim resmi duyuruyu artık yapayım. Taslak olarak kaydettiğim bütün kelimeleri sildim, her zamanki gibi doğaçlama olarak yazıyorum bu yazıyı.
Hâlen “ne duyuruyosun ben anlamadım” diyen varsa açıkça da yazmış olalım:
Askerliği bitirdim (12 ay ha boru değil), geldim. İnanılmaz anılar, bir takım dostluklar biriktirdim. Başımdan çok komik şeyler geçti, yeri geldikçe anlatacağımı düşünüyorum.
Buraları çok özlemişim.
İyi ki hatırlattın.. Her ne kadar her yerde kopyası zaten olsa da, bir kopyası da burada dursun..
Teşekkürler dost..
Bugün baklagil işine gireli tam 1 yıl oldu.. Evet o ilk baklanın ardından tam 1 yıl geçti.. Gönül o gazla başladığımız işi aynı şevkle ilerletip bu günlere getirebilmek isterdi.. Ama ortağım aynı fikirde olmadığından yarı yolda sermayesiyle birlikte çekildi..
İlk baklanın heyecanını hatırlıyorum da dün gibi.. Nasıl büyük, nasıl umut dolu bir adımdı.. Hayatımı değiştirecekti..
O an ki girişimci ruhum, düşününce şimdi bile tüylerimin diken diken olmasına sebep oluyor..
Neyse işte uzatmayalım..
Bizim baklanın birinci yaşını göremedik..
Bunu da tarihe not olarak düşüyorum buraya.. Belki bir hatırlayan çıkar bir gün..