Altan Somay

Her sene yapıyoruz, bunda devrim niteliğinde ne var diyorsunuz değil mi?..

Hemen açıklayayım, ben herkes gibi saatimi 1 saat geri almadım.. 1 saat 13 dakika geri aldım, devrim kısmı işin burasında..
Yine açık olmadı daha da açayım..

Efendim, 8 yıl önce arkadaşlar arası alınan bir kararla saatler 5 dakika ileri alınır.. İnsanların kullandıkları saatler değişir, ne bileyim gereklilikler değişir, o değişir, bu değişir derken herkes saatini kabul edilen noktaya geri döndürür, sabitler..
Bu anormal arkadaş ise inatla ileri olan yelkovan konumunu muhafaza eder..
Hatta artık yelkovan onun bile himayesini kabul etmemekte, ne kadar ilerde duracağına kendisi karar vermektedir..
Nihayetinde yelkovanımı 13 dakika ileride yakaladım bugün.. Epey yol katetmiş bana hissettirmeden..

Bugün itibariyle başına buyrukluğuna son verdim, artık herkes ile aynı dakikada yaşıyorum..

Bunu neden yaptığımı sormayın bilmiyorum, bişeyler değişsin isteğinden başka birşey olmayabilir.. Bakarsınız hayat çok daha güzel olur bu şekilde..

Görüşmek üzere…

Biz insanlara herkes wordpress kullanmak zorunda değil, başka alternatifler de var, blogcu pek beni sarmıyor, siz en sağlamı blogger kullanın diyoruz..
Memleketimin ileri zekalı ileri gelenleri onu da kapatıyor..

Abi ben yazmıştım, iş google’a gidiyor bakın..
Nasıl da çevresinde dolanıyorlar..

Bi hayırsever arkadaştan şikayet için bi makam ismi rica ediyorum..
Şu psikolojimle küfretmeye çok müsaitim…

Saat 10:30..
Günlerden Cuma.. 24 Ekim..

Günlük not et, şu an uzun zamandır hissetmediğim kadar sinirli hissediyorum kendimi..
Doluyum, patlamam için küçücük bir kıvılcım yeterli..

Karşımdakinin kim olduğuna bakmadan tek kalemde silebilirim uzun zamanda yazılmış birçok şeyi..

Not et günlük..
Dememiş olmayayım…

Büyükannemlerin evinde yine bir aile toplantısındayız. Hava çok sıcak. Temmuz’un ortaları. Telefon çalıyor, arayan halam. İzmir’deki yazlığı ancak temizleyebildiğini söylüyor. Plandan, programdan çok hoşlanmayan babam “Hadi!” diyor, büyükanneme birden “Hazırlanın yarına kadar, İzmir’e gidiyoruz.”. Şaşkın şaşkın bakıyor herkes birbirine. “Olur mu? Nasıl hazırlanırız?” derken ertesi gün arabada buluyoruz kendimizi.

Koca göbeğini rahat ettirebilmek için büyükbabam küçük bir çocuk gibi kapıyor ön koltuğu hemen. Kuruluyor koltuğuna, hazırlanıyor daha o andan uzun yolculuğumuzdaki uzun konuşmasına. Annem, büyükannem ve ben arkadayız ya, bizim keyfimiz yerinde. Ben yatıyorum yerde, karyolayı aratmayacak yatağıma, kulağım büyükbabamda… Kahkahalar eksik olmuyor ya, yolun yorgunluğu da bırakmıyor bizi. Kıvrılan yolları izliyorum, bir halı gibi düm düz, tek renk dağları. Pirinç tarlalarını ayırt etmeye çalışıyorum büyükbabamın coğrafya dersi eşliğinde. Yaşına rağmen sahip olduğu hafızaya her defasında tekrar hayran kalıyorum. Uzunca bir süre gidiyoruz böyle, ben bir süre uyuya kalıyorum hatta. Tam gözümü açıyorum, dolambaçlı bir yoldayız. Büyük bir viraj da bizi bekliyormuş ki, büyükannem annemle yer değiştirmek istiyor. Annemin büyük ısrarlarına rağmen açıyorlar emniyet kemerlerini. Babamın haberi yok tabi… O arada viraja giriyoruz. “Ne oluyor? Büyükannem nerde? Üstümdeki ne?” Düşmüş, kıpırdamıyor büyükannem. Bağırıyorum. “Babaanne iyi misin? Cevap ver, babaanne!” Büyükannem virajın uzunluğu nedeniyle hâlâ kayıyor arabada. Kapının yanındaki basamağa kadar. Kafası oraya giriyor. Güç bela kaldırıyoruz büyükannemi araba düz yola girince. Ama bir de ne görelim? Büyükannem katıla katıla gülüyor. Gülmekten konuşamıyor. Dalga geçiyor kendiyle sürekli “Gülmekten toparlanamadım, bir de kafayı oraya soktum” diyor bir gayret. O an düşünüyorum bu nasıl bir yaşama aşkıdır? Ben de ilerde onun gibi neşeli olabilecek miyim acaba? Torunlarımın, çocuklarımın arasında çocuklar gibi eğlenebilecek miyim?

15.10.2008
Ecem SOMAY

Blogun benim haricimdeki ilk yazarını kullanıcılar arasına kaydettim..
Kendisi bizzat kız kardeşim Ecem..

Bir anı denemesini okuyup çok beğendim, teklif ettim, kabul etti..
Kendine ait bir blog açana kadar yazmak istediği sürece yayınlamayı düşünüyorum..
İlk yazısı hazır, düzenleme için onu bekliyor..
Yakında eklenecektir..

Tabi ki ÖSS maratonunda olduğundan bi hayli yoğun..

Bu konuda becerikli olduğunu düşünüyor, başarılar diliyorum..