Şub 26 2008
Durusuperisi..
Ben yazıyorum.. Çokça düşünerek.. Ama tarzı üzerine değil, içeriği üzerine..
Yani yanlış anlaşılmamalı yazılan.. Okuyan anlamalı ne söylemek istediğimi.. Fazla karmaşık da olmasa iyi olur.. Ama karmaşayı da severim hani.. 
Bir de bir diğer tarz var.. Hiç beceremediğim ama okumaktan, takip etmekten çok zevk aldığım..
İçeriği kadar şekline, ahenkine de özen gösterilen bir yazma biçimi..
Bilmiyorum, belki kompozisyon öngörüsü.. Güzel ama..
Fakat belli ki çok yorucu, kolay yıpranan cinsten..
Vaktiyle kapanmasına çok üzüldüğüm 1.2.1.5 gibi mesela..
Dün bir diğerini yitirdim..
Durusuperisi de ayrıldı yazanların arasından, artık gören, çizen oldu..
Kendi tabiriyle sığlarda mutluydu Su Perisi.. Şimdi derin sulara gömüldü..
Giderken de bana “sen yaz” dedi, “sakın bırakma”..
Ben de yazdım!..
Toplamda 885 kez, bugün 2 kez okundu..
anaaaa!.. bu ne laa..
Valla süpriz oldu.. Hiç beklemiyordum
Bak hele baaak.. Sayfayı acınca nası da şaşırttın beni
Evet sığ sularda mutluluk var dedim.. Ama battı heralde bana, derinlere gittim
Aslında yürümiyceni düşündüm, bitirdim..
Boş yere öylece beklemesin diye..
Ama buna burda yer vericen aklıma gelmezdi.. Cok duygulandım..
Cok teşekkür ederim
Lafımı da hiç unutma.. Sen hiç bırakma..
Aslında bir noktada 1.2.1.5 bitmeye mahkum gibiydi… Çokça çırpındı, belki ümidi ile devam etmeye karar verdi ama yapamadı. Doğmak için ölmeye mahkumdu adeta ve o ölüm şuan için hayırlı bir doğuma denk düştü…