Altan Somay

Hepiniz biliyorsunuz LOST sevdiğimi..
Yani bir çoğunuz izlemeye başlamamı, çekincelerimi de biliyor ya, herneyse..

Geçtiğimiz hafta yayınlanan 4. sezonun 3. bölümü olan “The Economist”, diziyi izlemeye başlayarak vaktiyle kendime ne büyük bir iyilik yaptığımı anlattı bana..

Birçok bölümünün sonunda bölümün bittiğini bile farkedemeden ekrana boş boş 1 dakika kadar bakmışlığım vardır. Ama “The Economist” beni bugüne kadar en çok şaşırtan, heyecanlandıran bölüm oldu hiç kuşkusuz..
Hatta izlerken hop oturup hop kalktım, zıp zıp zıpladım desem yeridir..
Özellikle sonu ağzımı beş karış açtı..

3. sezonun sonunda her ne kadar “kesin bir yol bulurlar yeni heyecanlara” dediysem de ben bile konunun inceden bağlandığını düşünmekten kendimi alamıyordum..
Kalite anlayışları bizim buralarda görebileceğimizin çok çok üstündeymiş..

Benim gibi televizyon ve dizi dünyasına bu kadar mesafeli duran bir insanı bu derece heyecanlandırmak, sıradaki bölümü ağzı açık beklemesini sağlamak kolay iş değildir diye düşünüyorum..

Lafı da daha fazla uzatmaya niyetim yok, sadece vaktiyle başlamamda en fazla emeği olan iki arkadaşım Nur ve Onur‘a sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum..
Haklı çıktılar..