Altan Somay

Yeni bir mim dalgasıyla karşınızdayım..
Mimler olmayınca ne sıklıkta güncelleniyor sayfa hepinizce malum artık sanırım..

Bu sefer de yine Serkan tarafından mimlendik.. Ama bu sefer bir avantajım vardı ki mim Serkan’a ulaşmadan yolda kendisine rastladım..

Bu mimleme iyi güzel de, her mimde bir sonraki mimi beceremeyecekmişim gibi geliyor.. Bir önceki mimi yazacağım diye imanım gevredi vallahi.. Bu seferki ise en "kıt" olduğum alan, şiir..
Ne menem birşeyse bu şiir, ne okumasını becerebiliyorum, ne okuduğumu anlayabiliyorum.. Yani bütün dünya varlığına inanmasa şiir denen olguyu yok sayabilirim rahatlıkla, olmadı uydurma bir sanat olduğu doğrultusunda çamur atardım, o kadar yani..
Gerçi mani karaladık bir dönem çok eğleniyorduk da, bu şiir aşıyor beni kesinlikle..

E bu kada yazıdan sonra benden beni anlatan bir şiir kimse beklemiyordur sanırım..
Ben de öyle olduğunu düşünüp mecazi bir "beni anlatan şiir"den ziyade gerçekten bana beni anlatmaya çalışan bir şiiri paylaşmak istedim sizinle..
Buyrun;

22 adım…

Gün bitti…
tıpkı dün gibi…
dün oldu yaşananlar…
bunu ancak yaşayan anlar…

22 adım…
attın bitti…
o da gitti…
dün gibi…

koş bakalım delioğlan…
koş…
ama görüyorsun; elin boş…
sıfır kalan…

arada dur, soluklan…

oyun olmuyor zaten bu meretle…
Dur diyorsun durmuyor
bari geçsin neşeyle…

şundan emin ol,
Ondört, onsekiz olsun, isterse yirmiiki…
o çevirdiğin sayfalar;
kefili benim, öylesine dolu ki…

son ilmeği attın bu gece…
bu gece; yeni bir sayfa demek…
sonuncu değil elbet…
sadece yeni bir gömlek…

görünen o ki dostum…
yaşlanıyorsun…
bil ki, sandığından fazla seviliyorsun…
dünün, günün, gecen kutlu olsun…

Yazan: Zizil

Eveet işte böyle..
Umarım bir sonraki mimden evvel birşeyler karalayabilirim..

Toplamda 1842 kez, bugün 0 kez okundu..