Altan Somay

Çok yakın geçmişte kendime LOST izlemeye başlayacağıma dair söz vermiştim..
Bu kadar ağır tahrik altında artık başlamalıyım diye düşünüyordum..

Sözümde durdum, sebebini de şöyle özetleyebilirim..
1 senedir, olmadık yerlerden "abi kesin izle, bayılacaksın", "valla tam senlik dizi, bence bi bak" gibi telkinler alıyordum ve bu telkinler hayatımda ilk defa bir dizi için, "acaba gerçekten izlesem mi ya?" gibi bir düşünce yerleştirdi zihnime..
Daha sonra 1 sene kadar önce 1. ve 2. sezonları hediye eden çok sevgili bir arkadaşıma rastladım.. O da "ee izledin mi bakalım diziyi?" deyince bu düşünce epey pekişti.. İtiraf etmeliyim ki "Yok, daha bakmadım.." demek çok zorladı beni.. Anladım ki, bir yerlerde kaçırdığım bir şeyler var..
Son olarak da çok yakın bir arkadaşım, beni kendi silahımla vurarak "Hee, e o zaman ben bi izleyeyim madem" dememi sağladı..
Bunu kasten yaptığını düşünmek için yeterli sebeplerim var..

Ve seriye başlamadan 3. sezonu da edindim..

3. sezonunu bitirmiş, dünyayı kasıp kavuran bir dizi hakkında bu kadar kıt görüşlü oluşum tamamiyle benim kişisel problemimdir biliyorum..
Ama itiraf etmeliyim ki tek kelime bilmiyordum diziyle ilgili..
Ada’da geçtiğinden bile haberim yoktu, o derece yani, yanlış anlamayın..
Sanıyorum bunun en büyük etkeni dizilere olan önyargım..
Kurtulamıyorum ne yazıkki..

Şimdilerde ilk sezonu bitirmeye çok yakın bir LOST izleyicisiyim..
Bir oturuşta 4 bölümden aşağı kurtarmıyor beni de (vakit probleminden dolayı 4 )..
Gizemli rakamlarla tanıştım, çok mutluyum..
Evet önerenler haklı çıktılar, o tahmin ettikleri karakteri çok ama çok beğendim..
Özetle beni de çok sardığını söyleyebilirim..

Son söz olarak, benim gibiler varsa daha bir sezonluk tecrübemle kesinlikle tavsiye edebilirim..
Gerisini de yakın zamanda tavsiye edebilirim diye düşünüyorum..