Altan Somay

Bir küçük balığımız vardı hatırlar mısınız?.. Sıfatının aksine büyük sularda yüzmeyi seven bir balık..

Hayatıma dahil olalı aşağı yukarı 5 sene olmuş bu balığın..
Bu süre zarfında en yakınım olabilenlerin oluşturduğu kısır topluluğa katıldı.. Sürekli yeni bir yeteneğini gösterdi, kafamıza kaktı “baak!!” diye..

Her geçen gün de yeni “check point”ler geçti, yeni statüler kazandı benim denizimde.. Son olarak bukle bukle (bukle bukle) bir başka hikayeyle yeni bir statü kaptı kendine bu şerefsiz balık..

Neye elini attıysa en iyisini yapmayı becerdi ama.. Yazdı, çizdi, çekti, düzenledi, çemkirdi ( bu bana özel ) ama hepsinde en iyi şekilde..

Her zaman tazeliğini koruyabilen bu hain balık artık wordpress kullanmaya da başladı.. Bi oradan eksikti, o da tamam..
Elimizden geleni yaptık uzak kalsın diye, ama olmadı işte..

Yazma eylemine kendi çizimleriyle kendi düzenlediği teması eşliğinde devam edecekmiş.. Sizlere duyurması da bana düştü..

Buradan da hayırlı olsun diyorum Şenay’cım..

Neyse kısa keselim..
Buyrun Gomit’in Dünyası’na, okuyun, yorum yapın, kayınn, hoplayınn, zıplayınn…
Lâkin fazla dağıtmayın ortalığı hainliği tutarsa vay halinize..

Afedersin blog..
Biliyorum bütün eşeklik benim..
Kendi işlerime dalıp seni unutmuşum, ne ayıp..

Acı tatlı günlerimiz oldu, ne hatıralarla doldurduk şu veritabanını.. Geriye dönüp bakınca sahiden okumaktan zevk aldığım bir defter halini almışsın.. Barındırdığın yorumlardan okunuyor olduğun anlaşılsa da yine de söylüyorum, en sıkı takipçin benim, unutma.. En çok ben okuyorum seni, hâlâ dönüp dönüp okuyorum barındırdığın iç dökümleri..
Hem yazıyorum, hem okuyorum bak.. Değerimi bil bence valla..

80. yazıyla duyuruyoruz bunu.. Bu demek ki ilk seneye nazaran ciddi performans kaybına uğramışız sevgili blog..
Bütün suç senin ama biliyorsun, konuşturma beni şimdi..

Bu kadar zevzeklik yeter herhalde..
Duyduk duymadık demeyin ey millet, blogum dün itibariyle 2. yaşını doldurdu..

Okuyan, okuduğunu hissettiren herkese binlerce kez teşekkür ederim..

Nice senelere…

Sahiden canıma tak etti artık..
Olmuyor arkadaşlar, bu SMS işi bana göre değil..

160 karaktere sığdıramıyorum anlatmak istediğimi ben.. Kelimeleri kısaltmayı da hiç beceremedim oldum olası.. Onu geçtim, hâlen kurallara uygun noktalama kullanıyorum ben kısa mesaj yazarken.. Sığmıyor işte olmuyor, bu sefer ikinci mesaja taşıyorum, yine anlaşılamadığımı hissediyorum.. Zaten anlaşılamama korkusu yaşayan bir insanım, hiç bana göre değil.. Faturamda en büyük meblağ kısa mesaj kalemine gidiyor, ama ne anlaşılabiliyorum, ne de birazcık olsun hoşlanıyorum..

Windows Mobile işletim sistemli bir cep bilgisayarı kullanıyorum telefon olarak.. Mesaj yazmak için bit kadar ekran klavyesi tuşlarına kalemle basmam gerekiyor.. Tahmin edeceğiniz gibi yürürken yapabilmek imkansız, ayakta yapmak bile dert.. Bu sebepten de ayrıca nefret ediyorum..

İşler kontrolümden çıkıyor SMS’te.. Ben de bir karar verdim..
Bundan sonra gerekmedikçe SMS kullanmamaya çalışacağım.. Hiç kullanmayacağımı söylemiyorum.. Ama daha çok bilgi amaçlı çok fazla cevaba ihtiyaç duymayan mesajları atmanızı, gerisi için aramayı tercih etmenizi istiyorum.. Aramak istemiyorsanız mail atın..
İlk mesaja cevap veririm, lâkin çok gerekmedikçe ikinci mesaja vermem, söyliyim.. SMS ile muhabbet etmek, hatta kiminiz için kavga etmek gibi fantezileri olan varsa üzgünüm.. Arasın doya doya, baş üstüne, zevkle..

Söylediğim gibi arayın, istediğiniz kadar konuşalım.. Mail atın, 12 saat içinde tatmin edici bir cevap alırsınız..

Okuyanlar okumayanlara anlatsın..
Nokta, bitti!..

“altansomay” kullanıcı adı ile twitter hesabını alalı uzun zaman olmuştu.. Nasıl, neden bilmiyorum da kullanmadım, olmadı..

Bugün itibariyle resmen açtım, izlemek isteyenler izlesin, takip etmek isteyenler etsin..
Yarın öbürgün sıkılır kapatırım, karışmam ha, söyliyim..

İyi geceler..

Lan; 2 hafta..
2 hafta bu yaa, 2 koca hafta..

Ne için?..
Mâlumun ilânı için..

E şu tezi bekleseymişsiniz de ben kendi planlarımı yürürlüğe soksaymışım madem..
Daha komik olurdu bence..

Siktirin, gözüm görmesin..

Tarihe Not: Gerekli uyarı yapıldı.. Gereği yapıldığında tarihe yeni bir not düşülecek..

Ettim ettim, gittim yine yumurtayı kapıya dayadım.. Veya Cengiz’in dediği gibi bu sefer ben gittim yumurtaya dayandım..

İş bu sebepten bu akşam itibariyle kampa giriyorum..
Yokum, öldüm bi süre..

Hadi öptüm..

“HDR nedir, nasıl yapılır?” konulu bir yazı yazacağımı sanıyorsanız aldanıyorsunuz..
Bu konuda kesinlikle amatör biriyim, haddime falan da değil.. Hem zaten ararsanız çok çok kaliteli kaynaklara ulaşabileceğinizi biliyorum, bu yüzden gerek de yok..

Ben sadece beni şaşırtan bir sonucu sizinle paylaşmak istedim..

Başlığa dönecek olursak kısaca bence şudur; devamını oku…

Google’ın özel günlere yaptığı logoları hepimiz biliyoruz zaten.. Bugün gördüğüm ise bana en çok hitap edeni oldu..

Düşünün işte, ilk kez laboratuvardan bir yazı ekliyorum.. O kadar hoşuma gitti..

27 Nisan Samuel Morse’un doğumgünüymüş.. E kutlu olsun..

Nasıl logo ama?..

Yazacağım diye düşündüğüm şeyleri yazamıyorum.. Bir tuhaflık var..
Aslında daha doğrusu hiçbir şey yazamıyorum sanki..
Hmm, demek gerçekten bir tuhaflık var..

Her neyse;

Tezin aşamalarına dair detaylı yazılar yazamayacağım aşikar, ama en kötü ihtimalle bir fotoblog tarzı kayıt defteri tutabiliriz gibi geliyor..

Laboratuvarda çalışmak durumunda kaldığımdan bahsetmiştim sanırım, hemen onun da çok genel bir fotoğrafını ekleyeyim de, bölümümüzün reklamını yapmış olalım..
Rahat bir ortamda çalışmak gibisi kesinlikle yok, şimdiden söylemeliyim..

Tez için üzerinde çalışmak üzere seçtiğimiz seti sipariş etmemiz gerekiyordu ve Texas Instrument’in resimde de gördüğünüz setini sipariş ettik.. Tezimizin temel konusu ZigBee ve bu küçük canavarlar üzerlerinde ZigBee transciever’ı ve meşhur MSP430 işlemciyi barındıran küçük iletişim aygıtları..

Teze dönersek öncelikle üzerlerindeki demo programı keşfetmek yapabildiklerini görmek hedefiyle yola çıktık.. Daha sonra ihtiyacımız olan en temel öğenin  “iki bilgisayarı bu ufaklıklar vasıtasıyla haberleştirme” olduğuna karar verdik..
Eylemleri çoğul kullanıyorum çünkü tezin bütün aşamalarında sevgili dönem/laboratuvar arkadaşım Cenk benimle birlikteydi.. Bütün aşamalarda kendisiyle birlikte çalıştık.. Kendisine katkılarından dolayı bir de buradan teşekkür ediyorum..

Bu aşamanın sonucu olarak iki bilgisayarın kusursuz haberleşebildiği bir sistem kuruldu, fotoğrafta bunun küçük bir simülasyonu görülüyor..

Bununla kaldık mı?.. Tabi ki hayır!..
Şu sıralar MSP’nin altını üstüne getirmekle ve barındırdığı güzelliklerin nimetlerinden amaçlarımız doğrultusunda faydalanmakla fazlasıyla meşgulüz ve bu durumdan dolayı mutluyuz..

Yalnız daha ilerisine ilişkin yazıları aşamalar birikince bir sonraki girdide derlemek daha mantıklı geldi bana.. Çünkü yeteri kadar seri yazamadığımı ve ne yazıkki yazamayacağımı farkettim.. Hem belki böylelikle aklımda bulunan başka konularda da yazmaya fırsat bulabilirim değil mi?..

Yüzüne iki dakika gülmeye gelmiyor hayat!..
Hemen pişman ediyorsun adamı..

Tebrikler…